دسته‌ها
یادداشت

وزیر کشور و داستان پولهای کثیف در عرصه سیاست

محمدرضا نظری / در اواخر سال گذشته، رحمانی فضلی وزیر کشور در نشست روسای پلیس مبارزه با مواد مخدر گفت که گردش مالی قاچاق مواد مخدر باعث اعمال قدرت قاچاقچیان در حوزه سیاست نیز می‌شود: “باید توجه داشت که بی‌شک بخشی از پول کثیف قاچاق مواد مخدر در حوزه سیاست، انتخابات و انتقال قدرت سیاسی در کشور وارد می‌شود، و برای پاک نگه داشتن قدرت از این آلودگی باید تلاش کرد تا پول‌های کثیف قاچاق مواد مخدر وارد حوزه سیاست و قدرت نشوند.”

این جملات واکنش های بسیاری را در جامعه برانگیخت. در همین راستا بود که اکبر ترکان سیاست‌مدار ایرانی و مشاور ارشد حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران، سال ۱۳۹۴ را سال افشای کسانی دانست که می خواهند با پول های کثیف وارد سیاست شوند و سکوت را در این مورد جایز ندانست.

در ادامه روند افشاگری درباره پولهایی که می تواند وارد عرصه انتخابات مجلس آینده شود، مصطفی پورمحمدی وزیر دادگستری کابینه روحانی در ۲۷ فروردین ۱۳۹۴ در نشستی در بخش خبری ساعت ۲۲ شبکه دو تلوزیون، سطحی وسیع تر خطر «پول های انبوه، ولو غیرکثیف و نزدیک شدن کانون های قدرت و ثروت» را مطرح ساخت. در مقابل کسانی که مخاطب اصلی یا متهم این صحبت ها بودند، نیز به شدت واکنش منفی نشان دادند.

گروه منتقد دولت نیز خواستار افشای اسناد و افشای مصادیق از سوی وزیر کشور درباره پولهای کثیف شدند. در ادامه همین فشار برای افشاگری رسانه هایی را که صحبت های وزیر را پوشش دادند، مورد حمله قرار دادند و آنها را رسانه های زنجیره ای آلوده به پول کثیف نامیدند.

به دنبال افزایش فشارها برای توضیح مصادیق پولهای کثیف در عرصه سیاسی ایران یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۴ عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور برای ارایه گزارشی در مجلس حاضر شد.

برخلاف تصور وزیر کشور به جای افشای اسناد مورد بحث از نمایندگان مجلس بابت مطرح کردن مساله پول‌های کثیف عذرخواهی کرد و گفت که حرف‌های او در این‌باره تحریف شده است. با این حال او آماری از برخی فسادهای اقتصادی ارائه کرد. از جمله اینکه افرادی از کمیته امداد به صورت غیرقانونی ۲۷ هزار خودرو به کشور وارد کرده‌ است.

البته همین افشاگری وزیر کشور نیز از سوی پرویز فتاح، رییس کمیته امداد تکذیب شد. وی پیش از این در کابینه احمدی نژاد وزیر نیرو بود اعلام کرد که این نهاد “به هیچ عنوان در هیچ موردی حتی یک موضوع اقدام به واردات خودرو از هیچ نوع و هیچ گمرکی نکرده است”.

وی با کنایه به عذرخواهی رحمانی‌فضلی از نمایندگان مجلس بابت مطرح کردن پول‌های کثیف،‌ گفت: “وزیر کشور به دلیل صحبت‌های خود در دو ماه گذشته درخصوص ورود پول‌های کثیف از نمایندگان عذرخواهی کردند، بنابراین اینگونه نشود که به دلیل همین صحبت‌ها درخصوص کمیته امداد هم بخواهد که در صحن مجلس دوباره معذرت‌خواهی کند”.

سخنان وزیر کشور و عقب‌نشینی او از مساله ورود پول‌های کثیف به سیاست، باعث انتقاد جناح های سیاسی شده است. اصول‌گرایان دولت را متهم می‌کنند که به این بهانه به دنبال استفاده‌های انتخاباتی بوده و اصلاح‌طلبان آن را نشانه عقب‌نشینی دولت مقابل اصول‌گرایان توصیف می‌کنند. اصلاح طلبان معتقدند که رفتار رحمانی‌فضلی  به دلیل گرایش سیاسی وی ( نزدیک به علی لاریجانی رئیس مجلس) دور از انتظار نبوده است. به هر حال با توجه به نزدیک بودن انتخابات مجلس و اینکه رقابت های انتخاباتی تشدید خواهد شد باید منتظر اظهارت جدیدی از سوی جناح های سیاسی در ایران باشیم.

دسته‌ها
یادداشت

ایران در میان جدال قدرت کنگره آمریکا و کاخ سفید

obama-iran-congressمحمدرضا نظری / چالش اخیر میان کاخ سفید و کنگره بر سر ارسال نامه ۴۷ سناتور جمهوریخواه به مقامات ایرانی مبنی بر اینکه هر نوع توافق هسته‌ای در دولت آینده فاقد اعتبار است به این سوال دامن زده است که کدام یک از این دو نهاد از قدرت و اختیار بیشتری در آمریکا برخوردار هستند و آیا در ‌‌نهایت کاخ سفید می‌تواند به تنهایی درباره توافق هسته‌ای با ایران تصمیم گیری کند؟

بر اساس قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، عالی ترین نهاد تصمیم گیری در ساختار قدرت این کشور کنگره است. پیش از این توجه قانونگذاران در آمریکا بیش از قوه مجریه به قوه مقننه بود. از این رو نخستین دولت ایالات متحده آمریکا به ریاست جرج واشنگتن، هم تنها سه وزیر داشت. با این حال طی ۲۳۰ سال گذشته، یعنی بعد از جنگ جهانی دوم تا به امروز، کم کم نقش قوه مجریه در برابر قوه مقننه در آمریکا پررنگ‌تر شده است. به همین دلیل به مرور کنگره آمریکا در بسیاری از امور به خصوص در مسائل سیاست خارجی و روابط بین الملل نقش درجه دوم را دارد.

البته همچنان بر اساس قانون اساسی آمریکا کلیه پیمان‌های خارجی باید به تایید سنای آمریکا برسد. هر چند در این رابطه اتفاق نظر قطعی وجود ندارد چرا که در حال حاضر بین قوه مجریه و قوه مقننه آمریکا در این باره اختلاف نظر جدی وجود دارد. به همین دیل از یک سو کنگره تاکید دارد که هر آنچه بین دولت آمریکا و با هر کشور و دولتی دیگر و یا شخصیت حقوقی به امضا رسیده باید به تایید کنگره برسد و از سوی دیگر دولت آمریکا تاکید دارد که صرفا پیمان‌های بین المللی که در آن شرط تصویب در مجالس ملی، قید شده باشد باید توسط کنگره مورد بررسی و تصویب قرار گیرد.

با این وجود از هم اکنون و پیش از هر نوع توافق هسته‌ای میان ایران و آمریکا، کاخ سفید معتقد است نه این توافق و نه توافق‌های مشابه آن نیازی به تایید کنگره ندارد. جو بایدن معاون رییس جمهور و رییس سنا نیز اشاره داشته است که پیمان توافق آتش بس با ویتنام یا توافق با ایران برای پایان ماجرای گروگان گیری دیپلمات های آمریکایی در تهران و نیز توافق آمریکا با روسیه برای نابودی تسلیحات شیمیایی سوریه جزو توافقاتی بوده اند که بدون رای سنا جنبه الزامی به خود گرفته اند و توافق احتمالی هسته‌ای با ایران هم از این دست توافقات خواهد بود.

 البته باید این نکته را مد نظر قرار داد که فارغ از تمام این بحث‌ها درباره اختیارات قوای مقننه یا مجریه در آمریکا آنچه مسلم است لغو مصوبات کنگره در مورد تحریم‌های اعمال شد علیه ایران، فقط و فقط توسط خود کنگره امکان پذیر خواهد بود. به عبارت دیگر برای وضع تحریم‌ها علیه ایران کنگره آمریکا پروسه‌ای را طی کرده که برای لغو آن نیز‌‌ همان پروسه باید در خود کنگره طی شود.

 البته به تازگی موضوعی مطرح شده مبنی بر اینکه توافق احتمالی میان ایران و گروه ۱+۵ به شکل یک قطعنامه‌ای ذیل فصل هفتم منشور ملل در شورای امنیت سازمان ملل متحد به تصویب برسد که در این صورت ایالات متحده آمریکا هم به عنوان یکی از اعضای سازمان ملل و یکی از ۵ عضو دائم شورای امنیت ملزم به رعایت و پایبندی به این توافق خواهد بود.

البته در آمریکا پیرامون استفاده از سازمان ملل برای مستحکم کردن هر توافق با ایران اختلاف نظرهای جدی وجود دارد به عنوان مثال برنادت میهان، سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا در بیانیه ای که در اختیار سایت خبری بازفید قرار داد گفت که تعهدات سیاسی آمریکا تحت توافق با ایران را به تعهدات الزام آور از طریق قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل تبدیل نخواهد کرد.

این اظهارات در حالی مطرح می شود که چند دستگی در فضای دولت آمریکا در مقابل ایران مشهودتر می شود. به نحوی که جن ساکی، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، در کنفرانس خبری روزانه خود گفت در صورت توافق احتمالی بین ایران و گروه ۱+۵ در شورای امنیت نیز برای تأیید آن رأی گیری خواهد شد. البته وی نیز متذکر شد که هر نوع قطعنامه ای که در شورای امنیت سازمان ملل بر اساس فصل هفتم تصویب شود به معنای الزام کنگره آمریکا به لغو تحریم های ایران نیست.

با توجه به شرایط موجود در آمریکا باید منتظر ماند و دید سرانجام چالش مابین دستگاه های قدرت در آمریکا به کدام سمت چرخش خواهند کرد. با توجه به اطلاعات منتشر شده در نهایت می توان گفت که مذاکرات فنی پرونده هسته ایی ایران با ۵+۱ به پایان راه رسیده است ولی هنوز سازکارهایی برای برداشته شدن تحریم ها علیه ایران و نیز شیوه عادی شرایط مشخص نشده است و تا این مسیر نهایی نشود ماراتن مذاکرات هسته ایی به خط نهایی نمی رسد.

دسته‌ها
یادداشت

برکناری فرجی دانا، تحقیر لاریجانی

81227781-5806682

محمدرضا نظری / به دنبال استیضاح وزیر علوم و عدم رای اعتماد مجلس به وی، نام “فرجی دانا” به عنوان اولین وزیر معزول دولت روحانی ثبت شد. این استیضاح در شرایطی رقم خورد که انگشت اتهام استفاده از رانت بورسیه تحصیلی به سوی خانواده استیضاح کنندگان و بستگان دولتمردان احمدی نژاد نشانه رفته بود. استیضاح کنندگان نیز عملکرد ضعیف دانشگاه ها در حوزه علمی و نیز حضور چهره های منتقد در عرصه تصمیم گیری دانشگاه ها را بهانه ایی برای این استیضاح قرار داده بودند ولی آنچه بیشتر از نفس این استیضاح اهمیت دارد اثرگذاری این رویداد بر آرایش سیاسی مجلس و نیز وزن کشی گروه های سیاسی است.

استیضاح وزیر علوم در شرایطی انجام شد که انتظار می رفت حسن روحانی با حضور در مجلس با تمام قدرت از وزیر کابینه خود حمایت کند ولی روحانی راه دیگری در پیش گرفت و هم زمان که وزیرش در مجلس استیضاح می شد به استان اردبیل سفر کرد تا صدای حمایت خودش را از دورترین نقطه کشور به گوش نمایندگان مجلس برساند.

شاید روحانی می دانست که وزیرش از این چالش پیش روی به سادگی بیرون نخواهد آمد و تنها چند ساعت پس از انتشار خبر عزل فرجی دانا، روحانی قبل از اینکه به تهران بازگردد “محمدعلی نجفی” را به عنوان سرپرست وزارت علوم انتخاب کرد.

روحانی در طی یکسال اخیر تلاش می کرد با شعار اعتدال، اصلاح طلبان معتدل را همراه بااصولگرایان میانه رو در کابینه خود جمع کند تا دولت وی نماد اعتدال و میانه روی باشد. در این میان لاریجانی پرچمدار اصولگرایان میانه رو در مجلس بود. فردی که در روز استیضاح تلاش کرد با استفاده از قدرت اصولگرایانه میانه رو ورق را به نفع روحانی برگرداند ولی در این مواجه وی هراندازه تلاش کرد در مقابل اصولگرایان رادیکال نتیجه ایی جز شکست کسب نکرد. این شکست لاریجانی یعنی به چالش کشیده شدن اقتداری که در طی سالها به دست آورده بود و توانسته بود آن را در فضای سیاسی ایران و بخصوص مجلس حفظ کند.

اصولگرایان رادیکال به دنبال به دست آوردن این پیروزی در مقابل طیف لاریجانی آنچنان سرمست شده بودند که فردی همچون رسایی از جمله نمایندگان مخالف لاریجانی به دنبال عدم رای اعتماد به “فرجی دانا” دست نوشته ایی را به سمت دوربین ها گرفت که این عبارت روی آن به چشم می خورد “دو پینگ لاریجانی اثر نکرد”

به هر حال شکست اصولگرایان میانه رو در مجلس می تواند چالش جدیدی را برای دولت روحانی به همراه داشته باشد. زیرا به دنبال تقویت روحیه اصولگرایان رادیکال که انتقادهای زیادی به رویکرد فرهنگی و سیاست خارجی دولت روحانی دارند می توانند در گام های بعدی وزیر ارشاد و حتی وزیر امورخارجه را به استیضاح بکشانند.

در چنین شرایطی اگر لاریجانی نتواند نیروهای خود را دوباره منسجم کند به خزان سیاسی خود نزدیک می شود و روحانی نیز باید تصمیم بگیرد که آیا برای حفظ توازن قوا در عرصه سیاسی به اصلاح طلبان بیش از پیش نزدیک تر شود یا خیر.

دسته‌ها
یادداشت

روحانی چه کسانی را به جهنم دعوت کرد

jahanam

محمدرضا نظری / حسن روحانی رئیس جمهور طی چند روز اخیر بی پروا و صریح مخالفان سرسخت دولت را به جهنم حواله داده است. این رویکرد رئیس دولت آنچنان غیرمتعارف بود که مخالفان و حتی موافقان دولت را وارد یک شُک سیاسی کرد و به سرعت هیجان فراوانی به عرصه سیاسی ایران تزریق شد. هرچند که رئیس جمهور در سخنان روزهای بعدی تلاش کرد دامنه حملات تند خود را معطوف به گروه های کوچک تری کند که علیه دولت کارشکنی می کنند ولی در همین اظهارات نیز عقب نشینی از مواضع قبلی روحانی خودنمایی نمی کرد.

این اظهارات روحانی علیه مخالفان مذاکره با غرب در زمانی بیان می شود که طرفداران “شیخ دیپلمات” هنوز سرمست پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری هستند و روحانی نیز بعد از گذشت یکسال احساس می کند آنچنان بر مسند کار مسلط شده است که می تواند با حملات بی پروا به مخالفان، سکان اجرایی کشور را با قدرت بیشتری در اختیار بگیرد.

روحانی می داند که زمان زیادی برای به سرانجام رساندن مذاکرات هسته ایی پیش رو ندارد و اگر در مقابل منتقدان اصولگرای خود کوتاه بیاید نه تنها در عرصه سیاست خارجی هیچ دستاوردی به دست نخواهد آورد بلکه دومینوی شکست می تواند طومار پرونده سیاسی او را در هم بپیچد.

البته روحانی وارث اقتصاد ویران و آشفته ایی است که در دوران احمدی نژاد از طریق پول های فراوان نفتی به واردات متکی شده بود و اعمال تحریم های گسترده این اقتصاد را همچون کلافی سردرگم، درهم تنیده تر کرده است. در چنین شرایطی تیم اقتصادی روحانی تلاش می کند با کنترل تورم افسار گسیخته، برنامه های ضد رکودی را به پیش ببرند. البته این رویکرد اقتصادی دولت نیز معطوف به موفقیت در عرصه دیپلماسی است و تیم اقتصادی دولت می دانند که سرانجام مذاکره با غرب می تواند دریچه جدیدی را در این عرصه بگشاید. اصولگرایان نیز به خوبی می دانند که موفقیت روحانی، شکست آنها در عرصه انتخابات پیش روی مجلس خواهد بود. انتخاباتی که همیشه یکی از پایگاه های جمع آوری آرای آن دانشگاه ها بوده است.

در چنین شرایطی اصولگرایان برای محدود کردن پایگاه رای طرفداران روحانی، حملات شدید خود را معطوف به وزیر علوم کرده اند تا از طریق به چالش کشیدن این وزارتخانه این پتانسیل رای از دست دولت خارج کنند و یا حداقل فضای دانشگاه ها را به رخوت بکشانند. برای تحقق این امر موضوع استیضاح وزیرعلوم با امضای اصولگرایان منتقد دولت در دستور کار مجلس قرار گرفته است ولی طرفداران دولت در مقابل این حربه منفعل نمانده اند و با افشای بورسیه های تحصیلی بستگان نمایندگان استیضاح کننده نشان دادند که چه مقاصدی در پشت پرده نمایندگان منتقد دولت وجود دارد. اظهارات اخیر روحانی نشان می دهد که وی می داند که کوتاه آمدن در مقابل منتقدان یعنی ریزش پایگاه اجتماعی، به همین منظور باید بی پروا و صریح تر از گذشته سخن بگوید.

دسته‌ها
یادداشت

تفکیک جنسیتی، قمار جدید شهردار تهران

محمدرضا نظری / رویکرد اخیر محمدباقر قالیباف شهردار تهران، در باره تفکیک جنسیتی در ادارات شهرداری، عکس العمل‌های متفاوت و متضادی را در سطح جامعه در پی داشته است. طرحی که در ظواهر امر برای حمایت از جامعه زنان در ادارات مطرح شده است ولی در عمل نیات سیاسی خاصی را دنبال می کند. این رویکرد شهردار تهران تا حدی غیر قابل توجیه است که علی ربیعی، وزیر کار دولت روحانی در یادداشتی، رویکرد تفکیک جنسیتی شهردار تهران که تحت لوای “غیرت دینی” انجام می شود را به چالش کشید و خاطرنشان کرد که “غیرت دینی را در این می‌دانم که زنی با فقر و گرسنگی سر بربالین نگذارد”.

البته این طرح شهردار تهران که با شعار پاسداری از ارزش های دینی مطرح شده، با استقبال اکثریت اصول گرایان و نیز ۲۰۰ نماینده مجلس مواجه شده است و حامیان این طرح شجاعت شهردار تهران در تفکیک محل کار زنان و مردان را ستودنی دانسته اند.

برای بررسی ابعاد بیشتر این طرح باید این سئوال را مطرح کرد که طرحی این چنینی در کلان شهری مثل تهران بر اساس کدام مطالعه و تحقیقات، عملیاتی شده است؟ کدام تحقیقات علمی در شهرداری تهران نشان می دهد که جدا سازی زنان و مردان باعث افزایش بهره وری آنها می شود؟ آیا نظر خواهی از کارمندان شهرداری تهران که رقم بالایی از آنها را زنان تشکیل می دهند انجام شده است؟

پاسخ همه این سئوالات منفی است. در واقع نه تنها شهرداری تهران بلکه هیچ کدام از طرفداران تفکیک جنسیتی هرگز چنین مطالعات و تحقیقاتی را انجام نداده اند و باید به این نکته اشاره کرد که ضرورت موضوع تفکیک جنسیتی و انجام آن هیچ ارتباطی به مسائل واقعی اجتماع پیدا نمی کند.

تنها انگیزه ایی که می توان برای این رویکرد شهردار تهران نام برد جنبه سیاسی آن است. زیرا قالیباف در حالی که در میان تشدد آرای اصولگرایان نتوانست در عرصه رقابت با حسن روحانی پیروز میدان باشد، باردیگر تلاش می کند تا اجماع اصولگرایان را به دست بیاورد.

تنها اشکال این سناریوی شهردار تهران این است که تصور می کند مردم انگیزه، اهداف و مقاصد وی را متوجه نمی شوند و این حرکات را به پای عرق دینی وی می گذارند. در واقع اگر شهردار تهران، یک نظر سنجی علمی به عمل می آورد متوجه می شد که حتی اقشار و لایه های سنتی و مذهبی جامعه هم اعتقادی به صداقت و سلامت انگیزه های وی ندارند.

در پایان رمزنگاری غیرت دینی قالیباف را می توان در تلاش مجدد وی برای ورود به عرصه انتخابات پیش رو دانست. وی تلاش می کند تا اجماع اصولگرایان متفرق شده را دوباره درصندوق رای بدست بیاورد ولی رویکرد اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری اخیر نشان داد که تمام خوش خدمتی قالیباف در حملات گسترده به اصلاح طلبان نیز نتوانست اجماع آنها را بدست آورد و در نهایت اصولگرایان سعید جلیلی را بر او ترجیح دادند. حال قالیباف تلاش می کند با اجرای سناریوهای جدید از جمله تفکیک جنسیتی، دست به قمار جدیدی در عرصه سیاسی ایران بزند.

دسته‌ها
یادداشت

چه کسانی در ایران از خاتمی می ترسند؟

KHatami

محمدرضا نظری / تذکر ۹ نماینده تندروی مجلس درباره «ممنوع‌التصویر، ممنوع‌الصدا و ممنوع‌البیان» شدن محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق ایران در روزهای اخیر با موجی از واکنش‌های سیاسی روبه‌رو شده است. فردای اظهارات این نمایندگان اصولگرا، سه روزنامه اصلاح طلب چاپ تهران، در حمایت از خاتمی عکس‌های بزرگی از وی را روی صفحه اول خود منتشر کردند. برای بازشناسی رفتار اصولگران باید به حوزه اثر گذاری محمد خاتمی در بطن جامعه اشاره کرد. مردی خندان که هشت سال سمت ریاست جمهوری در ایران را برعهده داشته است. دورانی که اصلاح طلبان تلاش کردند تا عرصه سیاسی-اجتماعی ایران را با تغییرات بنیادی مواجه کنند. در آن دوران کلید واژه مردمسالاری و آزادی بارها و بارها در سخنان خاتمی موج می زد. همین رویه باعث بحران های سیاسی شدیدی در ایران شد. در چنین شرایطی افرادی به نام “لباس شخصی” که از گروه های تندروی مذهبی بودند با حمله به برنامه های اصلاح طلبان و برهم زدن مراسم های آنها به دنبال کنترل فضای کشور بودند. اوج برخورد “لباس شخصی ها” خودش را در حمله آنها به خوابگاه دانشگاه تهران در ۱۸ تیر ۱۳۷۸نشان داد.

بعد از روی کار آمدن احمدی نژاد تک تک اصلاح طلبان منزوی شدند تا اینکه در انتخابات ریاست جمهوری بعدی (سال ۱۳۸۸) موج اعتراض به انتخاب مجدد احمدی نژاد فضای سیاسی ایران را به شدت تحت تاثیر قرار داد و حمایت گروه های تندرو از احمدی نژاد و اظهارات تحریک آمیز وی فضای سیاسی کشور را به شدت برهم ریخت. در چنین فضایی اصلاح طلبان معترض به صورت کلی از عرصه سیاسی ایران جارو شدند و فضای سیاسی ایران به صورت یکدست در اختیار اصولگرایان قرار گرفت.

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ فرصتی بود تا محمد خاتمی با پرچم اصلاح طلبان و هاشمی رفسنجانی با پرچم اصولگرایان معتدل، اتحادی استراتژیک برای پیروزی روحانی تشکیل دهند. پس از گذشت یکسال از روی کار آمدن دولت اعتدال، به مروز زنگ انتخابات مجلس در ایران به صدا در می آید و نمایندگان اصولگرای مجلس بیم دارند که با توجه به افزایش پایگاه اجتماعی خاتمی آنها جایی در مجلس آینده نداشته باشند و همین تفکر سرآغاز تلاش اصولگرایان برای منزوی کردن خاتمی شده است. در واقع اظهارات این نمایندگان اصولگرا شروع تسویه حساب سیاسی با چهره های موثر در انتخابات سال ۹۲ است و در صورت موفقیت در منزوی کردن خاتمی، گام بلند را برای مهار هاشمی رفسنجانی برخواهند داشت. هرچند که کاندیداهای مورد حمایت خاتمی و یا هاشمی باید از فیلتر شورای نگهبان بگذرند تا مجال حضور در عرصه انتخابات را پیدا کنند ولی فکر حضور گروه های اصلاح طلب و میانه رو از همین حالا زنگ خطر را برای اصولگرایان به صدا درآورده است. به همین دلیل باید تمام تلاش خود را برای منزوی کردن خاتمی و هاشمی رفسنجانی به عمل بیاورند. کاری که به نظر می رسد به سرانجام نمی رسد.